Μπάνσκο, η δύναμη του χιονιού

Είμαστε απλωμένοι στις πολυθρόνες μας, σε έναν από τους πιο γνωστούς ξενώνες της Αράχωβας. Ο γιος μου κυριολεκτικά με έχει «φάει»: θέλει να μάθει σκι. Καλώς ή κακώς, στην Ελλάδα το χιόνι έρχεται τα Χριστούγεννα ή, τις πιο πολλές φορές, τον Ιανουάριο. Πιάνουμε λοιπόν μια κουβέντα με την παρέα μας για το πού μπορούμε να κάνουμε μαθήματα σκι, να είναι σχετικά κοντά στην Ελλάδα αλλά και να μη μας «γδάρουν» στη διαμονή και το φαγητό. Οι γνώμες πολλές, αλλά δύο φίλοι μου μιλούσαν πραγματικά με πάθος για το Μπάνσκο της Βουλγαρίας. Είχαν βαλθεί να με πείσουν πως ειδικά για τα παιδιά είναι ό,τι καλύτερο, ενώ για τους μεγαλύτερους μια καλή και οικονομική επιλογή, αλλά καθόλου φτηνιάρικη.
Το πήρα απόφαση, λοιπόν, εκείνο το βράδυ και αποφάσισα να οργανώσω ένα μικρό ταξίδι στο χιονοδρομικό κέντρο του Μπάνσκο, που έμαθα ότι βρίσκεται στο νομό Μπλαγκόεβγκραντ στο Εθνικό Πάρκο του Πίριν, το οποίο, μάλιστα, προστατεύεται από την Unesco.

ΜΠΑΝΣΚΟ, Η ΕΚΠΛΗΞΗ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ
Έχεις δύο επιλογές για να φτάσεις στο Μπάνσκο. Από την Αθήνα, μπορείς να πας αεροπορικώς μέχρι τη Θεσσαλονίκη και από εκεί να το προσεγγίσεις οδικώς, περνώντας από τον μεθοριακό σταθμό του Προμαχώνα. Σε 4 ώρες έχεις φτάσει (220 χλμ.). Ένας άλλος τρόπος, τον οποίο επέλεξα εγώ, είναι να πάρεις το αεροπλάνο και να πας στη Σόφια. Από εκεί, το Μπάνσκο απέχει σχεδόν 160 χλμ., δηλαδή 2,5 με 3 ώρες.
Στη βουλγαρική πρωτεύουσα με περίμεναν ένα μικρό βαν και ο ελληνόφωνος ξεναγός μου. Μπήκαμε στο αυτοκίνητο και αρχίσαμε τη διαδρομή, που τελικά διήρκεσε 3 ώρες. Ο δρόμος δεν είναι από τους καλύτερους στον κόσμο, αλλά τώρα οι ντόπιοι βάζουν τα δυνατά τους για να τον φτιάξουν, ώστε η διαδρομή να διαρκεί 1,5 με 2 ώρες. Τουλάχιστον είχα την ευκαιρία να θαυμάσω το τοπίο και να καταλάβω πόσο μοιάζει η ύπαιθρος της χώρας με την Ελλάδα.
Έφτασα στο Μπάνσκο λίγο πριν νυχτώσει. Το θέαμα ήταν μία πρωτόγνωρη έκπληξη. Αντίκρισα μια παλιά πόλη που βρισκόταν σε πλήρη αρμονία με το άγριο τοπίο του Εθνικού Πάρκου του Πίριν. Μάλιστα, οι Βούλγαροι λένε πως η πλαγιά στην οποία βρίσκεται είναι η πιο όμορφη του όρους. Τα μάτια μου έψαξαν την κορυφή Βίγρεν. Ο ξεναγός μού είπε ότι το υψόμετρό φτάνει τα 2.914 μ. Η μαγεία και η ανυπέρβλητη ομορφιά σε όλο τους το μεγαλείο!

ΜΠΑΝΣΚΟ DELUXE
Είχα κλείσει δωμάτιο στο Kempinski Grand Arena, πεντάστερο ξενοδοχείο με όλες τις ανέσεις εκείνων που ανήκουν στην κατηγορία των lux. Για να πω την αλήθεια, η εξωτερική του όψη δεν μου γέμισε το μάτι... Με το που διέσχισα όμως την είσοδο, κατάλαβα ότι οι Βούλγαροι προσφέρουν εξαιρετικές υπηρεσίες, προκειμένου να ικανοποιήσουν και τους πιο απαιτητικούς πελάτες.
Κατάλαβα αμέσως ότι, κατά ένα μέρος, και στο Kempinski, που αποτελεί meeting point στο Μπάνσκο, οφείλεται η ανάπτυξή του. Για παράδειγμα, αν θέλεις να συναντηθείς με το δάσκαλο του σκι θα του πεις: «Τα λέμε 20 μ. από την είσοδο του Kempinski», ενώ αν ρωτήσεις σε ποια ταβέρνα θα φας καλό φαγητό, θα σου πουν: «Όπως βλέπεις το Kempinski, αριστερά στα 60 μέτρα».
Ανέβηκα στο δωμάτιό μου, θαύμασα την εξαιρετική θέα του δειλινού, παρακολούθησα τις ακτίνες να χάνονται πίσω από τις χιονοσκέπαστες κορυφές και ρούφηξα δύο γουλιές από το κονιάκ που είχα βρει στο mini bar. Η πρώτη επαφή και εμπειρία στο Μπάνσκο ήταν κάτι παραπάνω από θετική.

ΤΟ ΧΙΟΝΟΔΡΟΜΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ
Νωρίς το πρωί έφτασα με τα πόδια μέχρι τα lift. Εκεί, μαζί με το γιο μου, θα κάναμε τα πρώτα μαθήματα στο ευγενές άθλημα του σκι. Ο δάσκαλος μάς περίμενε με ένα πλατύ χαμόγελο και άρχισε να μας εξηγεί τι ακριβώς θα κάναμε τις 4 ώρες που θα διαρκούσε το μάθημα. Το κόστος θα ήταν για εμένα 110 λέβα, δηλαδή EURO55, και για τον μικρό 90 λέβα (EURO45). Επειδή ήμασταν δύο, παζαρέψαμε προκειμένου να πέσει και άλλο η τιμή. Αντιλαμβάνεστε ότι εάν έρθετε καθημερινή εδώ, τα μαθήματα δεν θα σας κοστίσουν σχεδόν καθόλου. Σύντομα κατάλαβα ότι εγώ ήμουν ικανός μόνο για να... πληρώνω. Λόγω του ότι έχουν χαμηλό κέντρο βάρους, τα παιδιά μαθαίνουν πολύ πιο εύκολα και γρήγορα. Οι μεγαλύτεροι, κυρίως λόγω της δυσκαμψίας και των κιλών μας, δυσκολευόμαστε να ακολουθήσουμε στις οδηγίες των δασκάλων. Δεν με ενόχλησε καθόλου... Και μόνο η βόλτα με το τελεφερίκ ήταν μια σπουδαία εμπειρία.
Το χιονοδρομικό έχει δύο κύριες πίστες: την Τσάλιν Βαλόγκ, στα 1.100-1.600 μ., και τη Σιλιγκάρνικα, για πιο έμπειρους, που φτάνει σε υψόμετρο 2.500 μ. και ενδείκνυται για σλάλομ. Υπάρχει και μια τρίτη, η Μπαντέρισκα Πολιάνα, που προσφέρει αυτό που λέμε cross-country ski και έχει συνολικό μήκος 5 χλμ. Φυσικά, εγώ ανήκα στην κατηγορία Α των αρχαρίων και η κατάλληλη πίστα για μένα ήταν εκείνη που βρίσκεται πιο κοντά στα εστιατόρια και την είσοδο του Kempinski. Πολύ καλή ευκαιρία για τους γονείς να αφήνουν τα παιδιά τους στα χέρια των δασκάλων και να έχουν χρόνο ώστε να πιουν τον καφέ τους ή απλώς να... σχολιάσουν τα παθήματα των φίλων τους!